NOTE
چرا بیعدالتی اینقدر ما را به هم میریزد؟
«فرض جهان عادل» یکی از باورهاییه که خیلیهامون از بچگی باهاش بزرگ میشیم؛ اینکه آخرش حق به حقدار میرسه، آدمهای خوب پاداش میگیرن و ظالمها زمین میخورن. اما وقتی بزرگ میشیم و میبینیم دنیا همیشه اینقدر عادل نیست، این باور بهم میخوره و گاهی همین باور بهم ریخته، باعث اضطراب، ناامیدی و حتی افسردگی ما در بزرگسالی میشه
دستنوشتههای دیگر
بزرگ شدیم و فهمیدیم دنیا قرار نیست عادل باشد
بچه که بودیم فکر میکردیم آخرِ قصه همیشه آدمهای خوب برنده میشن و حق به حقدار میرسه. بزرگتر که شدیم، فهمیدیم دنیا همیشه اینجوری کار نمیکنه. شاید خیلی از غمها و اضطرابهامون از همینجا شروع شده باشه؛ از جایی که رؤیای کودکیمون با واقعیت روبهرو شد.
اعتماد ساخته میشه نه با ادعا با عمل!
دنیای امروز که دنیای ادعا و رویافروشی است این را باید بدانیم که هیچ رویایی با ادعا به دست نمی آید!
روزهایی که تصمیم سختتر از کار است
یادداشتی کوتاه دربارهی تردید.