مقالات دست‌نوشته‌ها جلسه اختصاصی ارتباط خانه
ARTICLE

وقتی بیمار در مطب یا کلینیک دندانپزشکی توهین یا تهدید می‌کند، چه باید کرد؟

مدیریت ریسک · ۱ دقیقه مطالعه · 1405-03-18 11:43:00

تقریباً تمام مدیران مراکز دندانپزشکی، دندانپزشکان و پرسنل پذیرش حداقل یک بار با بیماری مواجه شده‌اند که در شرایط تنش، از چارچوب‌های حرفه‌ای خارج شده و به سمت توهین، تهدید، پرخاشگری کلامی یا حتی رفتارهای خطرناک حرکت کرده است.

این شرایط معمولاً در موقعیت‌هایی مانند نارضایتی از نتیجه درمان، اختلافات مالی، تأخیر در نوبت، دردهای پس از درمان، سوءتفاهم‌های ارتباطی یا انتظارات غیرواقعی بیمار رخ می‌دهد. نکته مهم اینجاست که مدیریت چنین شرایطی صرفاً یک مهارت ارتباطی نیست؛ بلکه بخشی از مدیریت ریسک، مدیریت بحران و حفظ امنیت محیط درمان محسوب می‌شود.

اولین اشتباه: وارد شدن به جدل با بیمار

بسیاری از بحران‌ها نه به دلیل مشکل اولیه، بلکه به دلیل نحوه پاسخ تیم درمان تشدید می‌شوند. زمانی که بیمار در وضعیت هیجانی شدید قرار دارد، استدلال منطقی اثربخشی کمی دارد، توضیح‌های طولانی معمولاً نتیجه معکوس می‌دهند و تلاش برای اثبات اشتباه بودن بیمار اغلب تنش را افزایش می‌دهد.

در چنین شرایطی هدف اصلی نباید «برنده شدن در بحث» باشد. هدف اصلی باید کنترل فضا و کاهش تنش باشد.

ادامه درمان در شرایط بحران؛ تصمیمی خطرناک

اگر بیمار فریاد می‌زند، تهدید می‌کند، به پرسنل توهین می‌کند یا کنترل هیجانی خود را از دست داده است، ادامه درمان معمولاً تصمیم درستی نیست. در چنین شرایطی احتمال بروز شکایت‌های بعدی، سوءبرداشت‌های درمانی، خطاهای ناشی از استرس و تهدیدهای حقوقی افزایش می‌یابد.

به همین دلیل بسیاری از دستورالعمل‌های مدیریت ریسک درمانی توصیه می‌کنند ابتدا بحران کنترل شود و سپس درباره ادامه درمان تصمیم‌گیری شود.

استفاده از جملات مرزی حرفه‌ای

در مدیریت بحران، جملات مرزی نقش بسیار مهمی دارند. برای نمونه: «ما آماده‌ایم مشکل شما را بررسی کنیم، اما ادامه این گفتگو با توهین یا تهدید امکان‌پذیر نیست.» ویژگی این جمله این است که محترمانه است، تنش را افزایش نمی‌دهد، از موضع ضعف بیان نمی‌شود و مرزهای حرفه‌ای را مشخص می‌کند.

چرا نباید بحران را جلوی سایر بیماران ادامه داد؟

پذیرش شلوغ و فضای عمومی کلینیک مکان مناسبی برای ادامه یک درگیری نیست. در چنین شرایطی اضطراب سایر بیماران افزایش پیدا می‌کند، اعتبار مرکز درمانی آسیب می‌بیند، پرسنل تحت فشار قرار می‌گیرند و احتمال تشدید درگیری بیشتر می‌شود. بهتر است هر مرکز درمانی یک فضای مشخص برای مدیریت بحران داشته باشد.

نقش مدیر در کنترل بحران

یکی از اشتباهات رایج این است که تمام بار مواجهه با بیمار خشمگین بر دوش منشی یا دستیار گذاشته می‌شود. در حالی که در بحران‌های جدی، مدیر مرکز، سوپروایزر یا فرد ارشد مسئول باید مدیریت گفتگو را بر عهده بگیرد. در بسیاری از موارد تنها تغییر فرد مذاکره‌کننده می‌تواند تنش را کاهش دهد.

اهمیت مستندسازی در مراکز درمانی

یکی از مهم‌ترین بخش‌های مدیریت بحران، مستندسازی است. در صورت بروز تهدید یا رفتارهای پرخطر باید تاریخ و ساعت حادثه، افراد حاضر، شرح دقیق اتفاق، جملات تهدیدآمیز مطرح‌شده و اقدامات انجام‌شده توسط مرکز ثبت شوند. از دیدگاه حقوقی، بحران ثبت‌نشده بعداً به سختی قابل دفاع خواهد بود.

استفاده از سیستم‌های نظارتی

وجود سیستم‌های نظارتی مناسب می‌تواند نقش مهمی در مدیریت ریسک ایفا کند. البته استفاده از دوربین‌ها باید مطابق قوانین حریم خصوصی و الزامات قانونی انجام شود. در بسیاری از مراکز درمانی پیشرفته، دوربین‌های نظارتی، ثبت ورود و خروج و ثبت رخدادها جزو ابزارهای استاندارد مدیریت ریسک محسوب می‌شوند.

چه زمانی باید با نیروی انتظامی تماس گرفت؟

اگر تهدید از حالت کلامی عادی خارج شود و مواردی مانند تهدید فیزیکی، تهدید به آسیب به کارکنان، تخریب اموال یا رفتارهای خشونت‌آمیز رخ دهد، تماس با مراجع قانونی و نیروی انتظامی کاملاً قابل توجیه و ضروری است. در چنین شرایطی بهتر است صورتجلسه قانونی تنظیم شود، مشخصات شاهدان ثبت شود و اظهارات افراد حاضر مستند گردد.

آیا همیشه باید بیمار را حفظ کرد؟

یکی از باورهای اشتباه در برخی مراکز درمانی این است که «باید بیمار را به هر قیمتی نگه داشت». واقعیت این است که همه بیماران، حتی در صورت داشتن منفعت مالی، لزوماً بیمار مناسبی برای ادامه همکاری نیستند.

گاهی ادامه یک رابطه درمانی پرتنش به تیم درمان آسیب می‌زند، احتمال شکایت را افزایش می‌دهد، کیفیت خدمات را کاهش می‌دهد و سلامت روان کارکنان را تهدید می‌کند. در چنین شرایطی قطع همکاری حرفه‌ای و قانونی می‌تواند تصمیم منطقی‌تری باشد.

حفظ آرامش تیم درمان؛ یک مسئولیت مدیریتی

مطالعات متعدد نشان داده‌اند که مواجهه مداوم با پرخاشگری کلامی و رفتارهای تهدیدآمیز می‌تواند باعث فرسودگی شغلی، اضطراب، کاهش رضایت شغلی و افزایش خطاهای حرفه‌ای در کارکنان حوزه سلامت شود. بنابراین محافظت از آرامش و امنیت تیم درمان صرفاً یک موضوع رفاهی نیست؛ بلکه بخشی از مدیریت حرفه‌ای مرکز درمانی محسوب می‌شود.

جمع‌بندی

مرکز درمانی حرفه‌ای صرفاً جایی نیست که درمان خوبی ارائه می‌دهد. مرکز حرفه‌ای جایی است که در بحران کنترل خود را حفظ می‌کند، از بیمار با احترام برخورد می‌کند، از تیم درمان محافظت می‌کند، تهدیدها را مستندسازی می‌کند و در صورت لزوم از ابزارهای قانونی استفاده می‌کند.

احترام به بیمار اصل درمان است؛ اما حفظ امنیت، آرامش و حقوق تیم درمان نیز بخشی از مسئولیت هر مرکز درمانی حرفه‌ای است.

مطالب مرتبط